என்ன கொடுமை சார் இது???

கோவிலுக்கு செல்வதற்கு பலருக்கு பல காரணங்கள் இருக்கும்.. 
    சிலர் புண்ணியம் தேடி செல்வர்.. 
    சிலர் மன அமைதிக்காக செல்வர்.. 
    சிலர் வேண்டுகோள்களோடு செல்வர்.. 
    சிலர் பாபங்களோடு செல்வர்.. 

எது எப்படியாயினும்.. 

கோவிலோ, மசூதியோ, தேவாலயமோ.. மனம் ஒருமுகப்பட்டு வேண்டினால் நல்லது என்பது பொதுவான கருத்து.. 

சரி.. தலைப்புக்கு வருவோம்.. 

கடந்த ஞாயிறன்று காலை 5 மணியளவில் சென்னை வடபழனி முருகன் கோவிலுக்கு நண்பனுடன் சென்றிருந்தேன்.. நாங்கள் சென்றிருந்த வேலை முடிய சிறிது நேரமாகலாம் என்றிந்த வேளையில்.. சரி ஒரு காபி குடிக்கலாமேன்னு பக்கத்திலிருக்கும் தேனீர் கடைக்கு சென்றோம்.. (காபி குடிக்க காபி கடைக்கு தானே போகனும். நீ ஏன் தேனீர் கடைக்கு போனன்னு குமார் கேட்கிறான்) 

அப்போது எங்கள் கண்ணில் விழுந்த காட்சி, அந்த அதிகாலை வேளையிலும் மயிர்கூச்செறிய செய்தது..  

நாங்களாவது ஒரு வேலையாக அங்கு சென்றிருந்தோம்.. மேலே குறிப்பட்ட காரணங்களுக்காக கோவிலுக்கு வருவோரின் நிலை என்னாகும் என்று நினைத்துப் பார்க்கவே பயமாக இருந்தது.. 

ஏங்க.. தெரியாமத் தான் கேட்கறேன்.. 

”கொடுமை கொடுமைன்னு கோவில்லுக்கு போனா, அங்க ஒரு கொடுமை தலை விரிச்சி ஆடுச்சாம்” என்ற பழமொழிக்கு அர்த்தம் இது தானோ??

முடியல.. அழுதுடுவேன்.. 

அதனால இத்தோட முடிச்சகறேன்..